Kristel, 5 augustus 2008
Nederland , Enkhuizen

Laatste weblog

Hee allemaal,

Het is alweer 6 augustus, Iris en ik zijn op 3 augustus goed in Nederland aangekomen. In Ghana moesten we 1 uur eerder in het vliegtuig stappen. Gelukkig waren we op vrijdag naar een internetcafé gegaan, anders zouden we nooit weten dat we eerder naar het vliegveld moesten.

In Nederland moesten Iris en ik wel even aan Nederland wennen, het is heel anders dan in Ghana. Ook regende het, nouja in Ghana regende het ook wel vaak. Maar het is toch niet zo leuk als je thuis komt en dat het regent.

Het is alweer iets van 2 weken geleden dat we iets op de weblog hebben gezet. Wij zullen proberen om kort te vertellen wat we afgelopen weken gedaan hebben.

Ten eerst hebben we op 26 juli afscheid genomen van kinderen. Eigenlijk hadden ze pas op 2 augustus vakantie, maar doordat het voedsel op was kregen ze eerder vakantie. Blijkbaar wisten sommige ouders dat niet, want 29 kinderen gingen niet naar huis. Ze moesten nog 1 week wachten op hun ouders. De rest ging wel naar huis. Iris en ik vonden het wel jammer dat we afscheid moesten nemen van de kinderen. Want met hen hadden we toch wel een band opgebouwd. Ze gaven ook aan dat ze veel aan ons zullen denken, ze hebben foto´s van ons. Dat zullen ze na hun vakantie krijgen. Op 26 juli zelf konden de kinderen zelf aangeven met wie en waar ze op foto willen. Er was een fotograaf. Sommige kinderen gaven aan dat ze graag met Iris en mij op foto wilden. Dat vonden Iris en ik wel leuk om te doen, veel foto´s gemaakt.

Op 27 juli zijn Iris en ik met Opoku Patricia naar Kumasi gegaan, we zouden naar de verjaardag van iemand gaan. Eerst gingen we naar een bijeenkomst waar doven vaak komen. Daar kwamen ook wat leerlingen van onze school, dat vonden we wel erg leuk om te zien. En natuurlijk veel mensen ontmoet. Na deze bijeenkomst gingen we met z´n vieren naar iemands huis. Eerst dachten Iris en ik dat we bij haar konden slapen, maar later begrepen we dat wij in het hotel konden slapen. Bij haar thuis was het wel grappig en apart, haar moeder was erg druk en haar vader erg rustig. Ze waren erg blij en enthousiast toen ze ons zagen. Helemaal toen ze hoorden dat wij uit Nederland komen. Want als wij het goed begrijpen, werkt haar zus in Nederland.

Daarna zijn we naar het hotel gegaan waar je ook kunt zwemmen. Lekker hoor. De hele dag gerelaxt, even gezwommen en natuurlijk veel eten! Je mocht namelijk gewoon alles nemen wat je wilt. Als je iets wil eten, dan kan je dat gewoon aangeven. Dan wordt dat klaargemaakt voor je. Luxe hé. Het hotel is van een tante van het meisje. Het meisje bleef met haar broertje zelf ook tot ´s avonds, toen werd zij door haar moeder opgehaald.

Op 28 juli zou het meisje haar verjaardag vieren, daarom zijn we naar haar gegaan. Na 4 uur gewacht te hebben, kwam het meisje eindelijk bij het hotel aan. Zij gaf meteen aan dat zij haar verjaardag niet mocht vieren, want haar ouders wilden dat liever op zondag doen. Dan zijn ze allebei vrij. Dus geen verjaardag helaas, maar wij konden wel bij het hotel blijven. Wij zouden ´s avonds terug naar school gaan, maar ineens had de moeder besloten dat wij nog een nachtje zouden blijven bij het hotel. Dus wij gingen op 29 juli weer terug naar school.

Op 29 juli alles ingepakt voor Cape Coast en terugreis. Wij zouden van 30 juli tot 1 augustus naar Cape Coast gaan met Tina. In Cape Coast zou Robert ons helpen. Op 30 juli reisden we met z´n vieren, want Robert wilde graag dat Akua ook mee zou gaan. Wij reisden met de vakantiebus, hoe je dat ook noemt. Wij hebben in totaal iets van 5 uur in de bus gezeten, ´s middags rond 3 uur kwamen we in Cape Coast aan. Al snel kwamen Iris en ik erachter dat wij alles voor Robert moesten betalen. Dat wisten we niet, we wisten wel dat wij voor 1 nacht voor Robert moesten betalen. Maar niet voor alle activiteiten en eten. Dus al gauw hadden we met z´n allen discussie over hoe het zou gaan. Iris en ik waren meteen eens dat wij niet genoeg geld hadden meegenomen. Wij vonden het ook niet leuk dat er miscommunicatie was. Wij hadden nooit aangegeven, dat wij graag zouden willen dat Robert zou komen helpen. Maar Robert gaf aan dat de directeur graag wilde dat hij zou komen. Terwijl Robert de examens moest maken in Accra. Dat is ruim 5 uur rijden van Cape Coast. Hij gaf ook aan dat hij eigenlijk niet echt naar Cape Coast wilde gaan. Daardoor voelden Iris en ik ons wel schuldig. Wij wisten niet dat Robert naar Cape Coast moest, wij dachten dat hij dat zelf wilde. Ook vonden we erg jammer dat er niet verteld werd dat wij alles moesten betalen.

Daarom besloten Iris en ik dat wij volgende dag meteen naar school wilden. Ook vonden we het hotel niet goed, het was oud en vies. Wij moesten er niet aan denken dat wij daar 2 dagen zouden slapen. Wel hebben Iris en ik het strand van Cape Coast gezien, wij vonden allebei dat het strand er vies uit zag. Wel was het mooi om te zien dat er hoge golven in de zee waren.

Op 31 juli reisden Iris en ik terug naar Jamasi, Tina bleef met Akua en Robert in Cape Coast. Na iets van 3 uur gereden te hebben had de bus pech met het weer. Het regende nogal veel, de wegen in Ghana zijn in ieder geval slecht. Ergens had je geen weg, maar zand. Nou, de bus is zwaar en lang. Het zakte weg in het zand. Waardoor de bus niet weg kon rijden, wij zaten vast in het zand. Wij hebben in totaal iets van anderhalf uur vast gezeten. In het begin konden we nog wel om lachen, maar na een tijd was het wel vreselijk. Alle mensen gingen staan, vloeken, schreeuwen of ruzie maken. Het was onrustig in de bus. Na anderhalf uur reed de bus dus weer, na ongeveer 10 minuten zagen we de andere bus op de weg die eerder gevallen was. Niet leuk om te zien, want er zaten dus ook mensen in die bus. Allemaal moesten ze uitstappen, ik weet niet of iemand gewond is. Maar het is niet leuk om te zien dat er bus schuin valt.

Eenmaal op school kwamen Iris en ik meteen erachter dat het een goede keus was dat we op 31 juli terug naar school gingen. Want eerst hadden we met de docent afgesproken dat hij ons zou brengen naar het vliegveld. Maar ineens stelde hij voor dat hij met ons met de bus naar Accra wilde. Dat betekende dat wij met onze koffers in de bus moesten. Dat vonden we geen goed plan, dus wij gaven aan dat wij graag met de auto wilden. Anders zouden wij dat pas op 1 augustus weten, dan kon die docent waarschijnlijk niet meer regelen dat hij met ons met de auto kon brengen. En op 1 augustus konden wij rustig onze koffers inpakken. Dat vonden wij wel fijn.

Op 2 augustus 10 uur ´s ochtends reden wij van Jamasi naar Accra. Docent heeft in Accra familie wonen, daar konden wij even slapen voordat wij vliegen. In totaal hebben wij iets van 7 uur in de auto gezeten. 11 uur ´s avonds reden wij naar het vliegveld, eerst moesten wij de koffers laten checken. Rare ervaring hoor, eerst moest ik mijn koffer laten zien. Vrouw keek nogal chaggie, zij wilde met mij praten. Maar ja dat hoorde ik dus niet. Ik had 2 koffers mee, ik wilde ook mijn andere koffer open maken. Maar ineens schreef die vrouw iets op mijn koffer. Iris en ik hadden allebei geen idee wat die vrouw wilde. Nou toen wees die vrouw dat ik mijn koffer terug op de grond kon zetten. Iris moest haar koffer laten zien, daar baalde zij stevig van. Want Iris had een koffer in haar koffer gedaan, dus 2 koffers in 1 koffer. Zij kon op school haar koffer net op slot doen. Maar gelukkig hoefde zij ineens haar koffer niet open te maken. De vrouw schreef iets op haar koffer. Nou, wij konden meteen naar paspoort controle. Daarna moesten we iets van 2 uur wachten op onze vliegtuig. Wij gingen gelukkig op vrijdag naar internetcafé, wij kwamen erachter dat onze vliegtuig 1 uur eerder zou vertrekken.

Om kwart voor 4 ´s ochtends namen wij afscheid van Ghana, onze tijd in Ghana was voorbij. Eerst vlogen we via Benin naar Marokko. Daar moesten wij iets van 4 uur wachten. Dat ging snel. Daarna terug naar huis!!!

Iris en ik vonden allebei dat wij veel geleerd hebben, veel ervaring op gedaan. Ook vonden wij het super dat wij veel contact hadden met kinderen. Dat vonden wij erg leuk, veel nieuwe gebaren geleerd. In mei/juni zullen wij voor 2 of 3 weken terug naar Ghana gaan, want wij gaan proberen om een nieuw project op te zetten. Kinderen hadden aangegeven dat ze erg van dansen houden. Ze vonden het erg jammer dat Iris en ik niet kunnen dansen. Daarom gaan Iris en ik proberen om in Nederland opnames te maken, zodat we in Ghana een dansruimte kunnen opzetten. Dat betekent dat wij spullen moeten verzamelen, zoals spiegels, vloeren en verf. Ook gaan we in die dansruimte een kleine relaxruimte maken. Dan gaan wij onze artikels van de krant en de bladen ophangen. Leuk hé!

Verder gaan wij proberen om spullen (kleren, speelgoed, knuffels, enzovoorts) te verzamelen voor Ghana, dus als jullie iets kwijt kunnen/willen. Dan kan je laten weten, dan help je kinderen in Ghana

Wij hopen dat jullie onze verhalen leuk vonden om te lezen. Als wij in april/mei echt naar Ghana gaan, dan gaan wij weer verder met onze weblog.

Groetjes,

Kristel en Iris

ps veel foto's toegevoegd, zie het vorige verhaal en dat van nu.

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl